صفات مردانگی، یا صفات چناریت

قبلاً توضیح داده‌ام مراد من از مردانگی نه ذکوریت، که آن چیزی است که به صفات مردانگی می‌شناسند، یعنی اخلاقیات و آن چیزی که انسان به آنها شرف پیدا می‌کند! یعنی آنچه ما در وجود علی (ع) می‌شناسیم! بزرگواری، شجاعت، عفت، شرف، تقوا، عدالت و ...

اما چرا در ادبیات ما از این صفات به مردانگی تعبیر می‌شود؟ راستی با این همه مرد نامرد، اگر این صفات را منسوب به سرو می‌کردند منطقی تر نبود؟، و بعد از آن به نظر من چنار نیز شایسته‌تر بود برای وصف این صفات تا مردان! و سنگ و چوب و خاک در درجات بعدی!

مثلاً به جای آنکه بگویند فلانی انسانی جوانمرد بود!

بگویند فلانی انسان چنار صفتی بود! (یا جوان سرو یا چنار جوان)

به راستی که

لا فتی الا علی

/ 4 نظر / 39 بازدید
ماشا

سلام دوست من. به روزم و چشم به راهت.

ماشا

سلام دوست من. به روزم و چشم به راهت.

ماشا

سلام دوست من. به روزم و چشم به راهت.

رهگدر

راجع به علی بیشتر مطالعه کنید.